...yaşamak bir ağaç gibi, tek ve hür...

En Sevdiğim Mevsim

2009-05-25T18:13:00.005+03:00

Çok uzun aman geçti yazmayalı. En son yazımda beni hamile zannetmiş okuyanlar demiştim. :) Meğerse ben yanılmışım. Hamileymişim ben de. :) Bugün 25. haftamı bitirdim. Anne olmadan yazayım tekrar dedim. Neredeyse blog şifremi unutmuşum girmeye girmeye. 6 aydır aklım fikrim bebekte. Çok değişik hissediyorum. Sanki ilk defa benim başıma geliyormuş gibi. Hamile olmadan önce sanki hiç kalmayacakmışım, hep böyle evde eşimle bir ömür geçirecekmişiz gibi geliyordu. Şimdiyse kocaman bir aile olma hayalleri kuruyorum. Bu arada bir oğlumuz olacak. İsmini henüz netleştiremedik. Bu aralar belli olur sanırım. Onu hep bembeyaz yataklarda bembeyaz tulumlar içinde kıpır kıpır oynarken, bana bakınca heyecanlanırken hayal ediyorum. İnş. sağlıkla kavuşuruz ona. Tatlı tatlı alışverişlere başladık. Bir odamızı boşalttık onun için hazırlık yapılacak. Baştan belliydi tabi o odanın üçüncü kişiye ait olduğu. Daha 1 kilo bile değil ama odası var. :) Bu ne lüks Allah'ım. :P Günler liste hazırlamakla, neler alınacak diye düşünmekle geçiyor. Her ayrıntı geliyor aklıma. Sanki bitmeyecekmiş gibi. 6 ayın nasıl geçtiğini hiç anlamadım. 3 aycık kaldı. Aslında hem çok uzun hem çok kısa. Bakalım nasıl olacak, neler yaşayacağız.

Şimdi balkonumda serinliğin tadını türk sanat müziği eşliğinde çıkarıyorum. Yemeklerim hazır. Bir yandan kuşların cıvıltıları beni mest ediyor. Sabah namazında başlayan akşama kadar süren bu sesler bana terapi etkisi yapıyor. Mübarek hayvanlar ne güzel cilveleşiyor. :) Şimdilik bana güle güle sonra gelirim. Bi 6 ay daha yazmam heralde. :p

Slm

2008-12-25T21:24:00.000+02:00

Ya galiba bir önceki yazımı okuyan bir kaç kişi beni hamile zannetmiş :) Hayııııııııırrr ben tek kişiyim. Yalnış anlaşılmalara mahal vermeyelim arkadaşlar...

Başlık uyduramadım

2008-12-15T23:10:00.000+02:00

Öğrencilik bitiyor sanırım. Son 1 dersim kaldı. Bir de tez. Sonrası belki bir iş belki bir kurs ama birşey. Hem seviniyorum artık rahatlayacağım diye hem de büyümek istemiyormuşum gibi bir his var içimde. Okul bitince otomatik yaş ta büyüyor sanki bir anda. :) Bu aralar bir siteden ingilizce ders alıyorum hergün. Çok eğlenceli geçiyor. Gerilediğimi düşünürken öyle olmadığını farkettim. Kendime haksızlık edip üzülüyordum unutuyorum diye. Meğerse hala iyiymişim :)Yarın ingilizce roman hikaye tarzı birkaç kitap alıp okumaya başlayacağım. İşte öyle...

Sakin, huzurlu, mutlu bir yaşantımız var eşimle. 2 kişi yaşamaya çok alıştım. Evde bir başkasının sesi olduğunda garip hissediyorum. Marketime gidiyorum arada bir. Çoğu zaman sipariş veriyorum, üşendiğimden :) Hava almak istediğimde meydana çıkıyorum, elime bir mısır alıyorum, dönüşte de taze taze meyve alıp eve dönüyorum. Artık yapılacak şeylerim kısıtlandığından yavaş yavaş kendimi anne olmaya alıştırmak istiyorum. Ama hala tam anlamıyla sindiremedim. Garip birşey bu. Daha senesini doldurmamış arkadaşlarımın çocukları oldu. Bu ne hız, bu nasıl bir karar anlamış değilim. Nasıl bir psikolojiyle karar veriyorlar acaba? Anne baba olmak fikrine alışmadan, iki kişi yaşayamadan neden bir üçünçüyü hayatlarına sokmak istiyorlar? Bu ne acele anlamadım. :) Zaten hayatının geri kalan kısmını çoluk çocuk torun torbayla geçireceksin. Bırak bari en azından 2 yıl yalnız ol. Özle, iste, sindir... Bunda aile toplum baskısı da var tabi. Çocuk olmadan tam anlamıyla aile olunamayacağını düşünen teyzeler var hala. Tabi teyzemin eline vermişler 16 da bebesini. Ömür boyu onla geçirmiş. Gözünü açmış eş olmuş, gözünü kapamış anne olmuş :) Bi daha da açamamış gözünü... Neyse hadi yeter bu kadar ben gider...

2008-10-23T10:05:00.002+03:00

Günaydın. I'm back.
Yazdan kalma güzel bir hava var bugün. Erkenden kalkıp kendimi dışarı attım. Pastaneden poğaçalarımı aldım sallana sallana, umursuz umursuz yürüdüm :) Mis gibiydi içime çektiğim, bana hayat veren hava. En sevdiğim mevsim sonbahar. Eski günleri hatırlatıyor bana. Çoğu evde soba yanardı ve sokaklar duman kokusu olurdu. Her evin bacasından gri dumanlar yükselirdi. Birde soğuk havayla buluşunca mis gibi kokardı heryer. Ben mi abarttım bilmiyorum ama başka güzeldi o zamanlar. Şimdi her evde doğalgaz. Sobalar alaturka kaldı. Ne eskisi gibi ısınıyoruz ne de evimizde kestane keyfi yapabiliyoruz. Şimdiki moda kestaneleri ortasından çizip fırına koymak... Yersenn... Öyle işte. Canım yalnız gezmek, simit yemek istiyor. Eve dönüşlerimde simit alıp yiyorum ama kalabalıklar içinde insanlara çarpa çarpa yemek çokda keyifli olmuyor. Epey zaman oldu ki Üsküdar'a gitmedim. Eskiden sıkça gider taşların üzerinde simit yer denizi seğrederdim. Malesef marmararay çalışmasından dolayı Üsküdar'ın yolları rezil oldu. Aslında bazen bir dostla da keyifli olur oralar. Fakat gelecek olanlarda ya içleri geçmiş olanlar ya da aşktan gözü kör olanlar. Yalnızım yani :) Aşk demişken. Aşk nedir?

İnsan neye aşık olur? Nedir bu aşık olunan şey? Aşık olan mı, aşık olunan mı aşkı aşk yapar? Biraz düşünüp yazmak isterim bu konuyu. Şimdi atta gidiyorum uzağa, ancak hazırlanırım.

''bende kalan...
bende kalan aslında sana ait değil
sadece ılık, hafif esintili
bir yaz akşamı görüntüsü
açık pencereye arkası dönük sen,
esintiye kapılıp zaman zaman savrulan tüller
ve tüllerin ardında kalarak
çiçek desenli gölgelere bürünen
eşsiz ama umutsuz yüzün
bunun nesi sana ait olabilir?
yalnız ben görmüşsem...''

tatiller başlasın..

2008-07-04T18:05:00.003+03:00

Yarın bitanecik eşimin doğum günü. Gittikçe büyüyor :) Herkes bebeğini anlatıyor bloglarda bense eşimi. Napalım iki kişiyiz işte. Rana gelene kadar böyle. Bugün ne alsam ne yapsam diye düşüne düşüne bir hal oldum. Ne zor şey hediye düşünmek. Sonunda almamaya karar verdim zaten :) Girdim mutfağa en sevdiği tatlıyı yaptım attım dolaba yarına hazır olacak. Sabah da kuş üzümlü sarıyer böreği, tahinli cevizli kurabiye yapıcam. Kahvaltıya da Ayşe annemler gelecek. Akşama kadar beraberiz. Gün içinde daha çok şey gelir aklımıza yapacak. Yapar yapar yeriz. :) Güzel bi gün olacak.

Bu arada 1 hafta sonra Karadeniz turuna çıkıyoruz eşimle. İlk defa gidiyorum oralara. Çok heyecanlıyım. Hazırlıklara başlamak lazım haftabaşı. Rotamızı belirledik şimdiden. Cumartesi sabaha karşı çıkıp günbatımını izleyeceğiz. Bol bol an an resim çekicem. Bu gezi için yeni makina bile aldık. Yaylalarda yuvarlanırken poz vericem. :) Yaklaşık 10 gün oralardayız. Trabzon, Amasra, Rize, Ordu, Giresun... Tabi Allah izin verirse. Temmuz'da Karadeniz'in yaylalarında, Ağustos'ta Antalya'nın plajlarında olucaz. :)) Plaj dediysem ben kadınlar havuzunda eşim odasında pc'nin yanında olucak. :) Ağustos' ta da iki aile Antalya'da bi otelde 4 gece kalıp oradan Isparta'ya geçicez inş. Sonra güzel Ege'min yollarından kavun, karpuz ala ala İstanbul'a dönücez. Hatta sepetle incir. :) İnş. demek lazım tabi. Kısmetse olacak.

Birazdan terziye çıkıcam caddeye. Birşey diktirmiştim onu alıcam. Belki canım isterse bi hediye alırım eşime. :) Belki onu alıp gelirim eve. Az kaldı zaten çıkışına. 17 gün sonra da benim doğum günüm. Bu ay bizim ayımız. 15 gün sonra da Ayşe annemin doğumu. :) Ne güzel. hihihihohuha.

hayattaki tek gerçek

2008-06-12T17:02:00.000+03:00

Evet hayattaki en gerçek şey ölüm. İlk defa bu kadar yakın hissettim ölümü. 3 yıl önce hala unutamadığım bitanecik dedem benim kollarımda vefat etmişti fakat defnini görmemiştim. 2 gün önce babanemizi kaybettik. Defnedilirken gördüğüm ilk kişi. O an herşeyden nefret ettim. Aklınıza gelecek herşeyden. Ne kadar yalan bir dünyada yaşıyoruz. Hep bu dünya hep bu dünya diye diye öleceğiz bir gün. Bu aralar bu sebepten dolayı pek iyi sayılmam. Hep gözümün önünde. Hayat kalan için hala hoş. Malesef. Bir de eşimin ağlamalarına dayanamadım galiba. Biraz da o etkiledi beni. Kefen satın almaya gidip geldikten sonra bana dönüp: ''Gelinlik kumaş da, kefen de aynı yerde satılıyor.'' deyince farklı hislere büründüm. Üzerimdeki kıyafetim, en sevdiğim takılarım, evimin eşyaları ve en sevdiklerim... Hepsi fani. Mesela 4 gün eşim yok. Evde yalnızım. Ne yemek pişirmek istiyorum, ne çay demlemek. Herşey sevilenle güzel, hoş. Gerisi yalan. Nihayetinde 5 metre beze sarıp toprağa verecekler cismini. Bir de dişlerin takmaysa onu bile çok görüp, çıkarıp baş ucuna bırakacaklar.
...

Ya zamanindan cok erken gelirim

2008-06-12T16:54:00.000+03:00

Ya zamanindan cok erken gelirim
Dunyaya geldigim gibi,
Ya zamanindan cok gec ,
Seni sevdigim gibi

Mutluluga hep gec kalirim
Hep erken giderim mutsuzluga
Ya hersey bitmistir coktan
Ya hicbir sey baslamamis.

Oyle bir zamanina geldimki yasamin
Olume erken sevgiye gec,
Yine gecikmisim bagisla sevgilim
Sevgiye on kala olume bes!
Aziz Nesin

...yağmurlar...

2008-05-04T19:03:00.000+03:00

Toprak kokusunu almayalı uzun süre olmuş meğerse. Az evvel yağmur yağınca anladım ne çok özlediğimi. Klasik bir pazar gününü bitiriyoruz. Bu dönem pazar günleri de dersim var fakat nedense ben bu dönem okula gitmeyi pek istemiyorum. Arada bir uğruyorum o kadar. Bugün Hayat'la beraber gittik. Hem gezdik hem yemek yedik. Eğlendik işte. Giderken arabayı ben kullandım diye biraz terledi o kadar. :) Onun dışında sabah evde biraz değişiklik yaptık. Günlük odamızdaki köşe koltuğu kitaplık odamıza taşıyıp oradaki koşu bandını odaya aldık. Artık canımız sıkılmadan tv izleyek sporumuzu yapabilicez. Nım nım nım... :) Şimdi evdeyiz ama her an çıkabiliriz. Canım talı yemek istiyor. Kazan dibi olur, tavuk göğsü olur, fırın sütlaç olur, tatlı olsun da ne olursa olsun...

bebelereeeeeeeee balonss

2008-04-07T16:52:00.000+03:00

Yahu bu bebe bisküvisi ne güzel birşey. Çok mutlu oluyorum yedikçe. Bi de göbekli :))) haha. Çok mutluyum şu anda lanet olsun içimdeki insan sevgisine :))) Kurtlar vadisi beni esir aldı. Memati'ye ne olacak acaba? offf............

Hava ayaz mı ayaz...

2008-04-01T12:26:00.001+03:00

...ellerim ceplerimde, bir türkü tutturmuşum duyuyorsun değil mi? Çalacak bir kapım yok mutluluğa hasretim artık sokaklar benim, görüyorsun değil mi? Zaman akmıyor sanki, saatler durmuş bugün, sonsuz yalnızlığımda bir tek sen varsın bugün...
Mutluyum, mutlusun, mutlu, mutluyuz mutlusunuz, mutlular... :) mutlu olmamak için hiç bir bahaneniz olmasın..

ben geldimmm

2008-03-11T09:58:00.004+02:00

O kadar yoğunum ki (:p) neredeyse 1 ay oldu bilgisayarı açmayalı. Haftanın iki günü okuldayım. Çarşamba akşamları Ayşe annemlerdeyiz. Haftasonları zaten hep dışarıdayız. Bu haftasonu gezmekten yoruldum. Cumartesi sabah okula gidiyorum zaten. Haftanın en kalabalık vıcık vıcık günü oluyor. Sanki İstanbul'un nüfusu Cumartesi günleri 10 katına çıkıyor. İnanılmaz yani. Neyse ki eşim bırakıyor okula sağolsun. Dönerken de pis karayolu yerine eski ama nostarjik trenle dönüyorum eve. Ray sesleri çok keyifli oluyor. O zaman İstanbul'da yaşadığımı hissediyorum. Resimler çekiyorum camdan, çok eski ahşap evler var bayılıyorum onlara bakmaya. Sonra trene binen satıcıları izliyorum. Nane şekerinden iğne ipliğe kadar herşeyi satıyorlar. :) Öyle böyle derken bu Cumartesi de bitti. Okuldan sonra annemlere yemeğe gittik. Oradan eşimin teyzesine uğradık çayımızı içtik. Oradan arkadaşlarımızla sinemaya gittik. Ve oradan da saat 00.00 sıralarında Taksime ıslak burger yemeğe geçtik. Derken kendimizi Dolmabahçe' de bulduk. :) Bana kalsa ordan da ortaköye wafell yemeğe de gidebilirdik ama daha sonrasında hastaneye düşmemek için eve döndük.
Pazar günü de yeni aldığımız tabloları çaktık. Sonra ufak tefek tamir işleri derken yine pazartesi oldu. Hatta bitti bile. Sahi dün de Diler ile Ayşe anneme çaya gittik. Cuma günü de gitmiştik. :) Msn den konuşurken birden gelişti hemen buluştuk gittik. 5 çayına. Akşam da eşlerimiz geldi yemek yapmamıştık zaten hepberaber laaammaaacınn yedik. Yerken iyi de sonra kokuyor heryerimiz. :)) Ya bir de eşimle sanki yarış yapıyoruz. (Göbek büyütme yarışımızın dışında) :) Biryerden çıkarken ikimizin de elinde arabanın anahtarı hangimiz koşar yetişirse o kullanıyor arabayı. Ciddi ciddi deli gibi koşuyoruz yolda. :) Ben neredeyse ayakkabımı giymemişim onun da üzerinde takım elbise diğer elinde de 6 yumurta poşette öyle koşuyor. Hay Allah ya çok gülüyorum şu an. :() Konuyu değiştirelim. Bir de perşembe günleri eski arkadaşlarla bizim evde toplanıp hoş sohbetler yapıyoruz. Kahvaltılarımız çok keyifli geçiyor. Aynı şeylerden bahsedip tekrar tekrar gülebiliyoruz. Hayat çok güzel. Havalar da muhteşem zaten. Ben Mart'ın ortasında yazlık ayakkabılarımı giymeye başladım bile. Efil efil :)) Sabahları camı açınca tüm havayı içime çekip yutmak istiyorum. Deli miyim ben? Bu arada ben evimi çok seviyorum yaa. Çok alıştım buraya. Cadde üzerinde biraz fazla toz oluyor mobilyalarım ama yine de çok seviyorum bu semti. Tekrar taşınsak yine buralardan çok uzağa taşınmak istemem heralde. Çünkü heryere çok yakın çok merkezde. Kadıköy, Eminönü(kapımın önünden kalkıyor otobüs), Ortaköy, Taksim, Nişantaşı, Osmanbey, Beşiktaş, Bakırköy, eşim :) evet eşim 5 dk uzağımda. :)))) sanırım sadece Kübra'nın evi çok uzak bana bir de Ebrucuğumun. Edirne'den biraz önce. :))))))))) Ay bu arada Nazlı Berra'yı çok özledimmmm. Tatlım benimmm. Görüşücez inş.
Bugün okula gidiyorum. Diler de derse girecek benimle. Sonra biraz dolaşırız. Sonrasınra yumamıza döneriz. Yuva maya geldi aklıma. :) Hamurlarınızda Yuva Maya kullanın! :)

Butox

2008-02-18T16:32:00.000+02:00

Detox'u son zamanlarda sıkca duymuşsunuzdur. Vücudu zehirlerden arındırmak diyebiliriz. Bir süre sadece meyve ve sebze yemek, sebze suyu içmek vs. İşte bu bizim eve Butox olarak girmiş durumda. Eşimin yeni diyeti. :) Şöyle ki: Hani sürekli evdeyiz demiştim ya. Haliyle alışverişe de gidemedik. Evde kalan malzemelerle yemek yapmam gerekti tabi. Önce akşamdan ıslattığım barbunyamı sabah pişirdim. Yanına en güzel beyaz pilav olurdu tabi fakat yakın bir zamanda yediğimiz için yapmadım. Ne yapsam ne etsem derken en sevdiğim bulgur pilavını yapıverdim. Hem de kocaman soganlısından. :) Ne zamandır da yapmamıştım zaten. Ben mutfaktayken eşim içeriden ''mercimekli köfte yesek bugün, yapar mısın?'' deyince eyvah, şimdi bir tencere bulgur pilavı n'olcek dedim içimden. Ee canı istedi artık. Eşimin canı ister de ben yapmam mı hiç? :)) Ama bazı malzemeler de yoktu. Mesela taze soğan. En has malzeme. Öyle böyle malzemesiz bir şekilde yaptım. Bir kaç saat sonra açıktık ben sofrayı hazırladım. Aynen menüsünü anlatıyorum eşimin: 1tabak bulgur pilavı, yanında malzemesinden çalınmış adını tam koyamadığım fakat aynı pilav renginde mercimekli köfteler, biraz barbunya ama hala sıcak, zeytinyağlı soğuk güzelim halinden eser yok. Öylece bakakaldı tabağına. '' Bu-tox mu yapıyoruz biz?''dedi. Öylece biraz ondan biraz bundan yedi. Önce sesini çıkarmadı ama sonra güle güle kenara bıraktı tabağını ve bana döndü ''sonra yicem'' dedi. :) ki yemedi tabi. Biraz vakit geçince açıktı tabi. Gözü de kesmedi bulgurları yemeyi. En sonunda dışarıdan pide istedi de karnını doyurdu. Ben ona sabahtan söylemiştim bugün dışarı çıkıp makarna yiyelim diye ama illede evde oturcam diye nazlandı. :) Çıkarmazsan böyle olur işte. :)))))))))))))))))) Az önce de aradı ne yemek yapıyorsun diye. ''Dünden barbunya var ama şanslısın bulguru ben yedim bitti'' deyince sevindi tabi. Ne kadar nazlı ya. Sabah kereviz yapıcam çok seviyorum diyorum. Ben sevmiyorum yemem diyor. Ah benim tontiş eşim, seni pamuklara sarmalar sararım. :))

İncecikten bir kar yağar, tozar Elif Elif diye...

2008-02-18T13:25:00.001+02:00

Tüm karlar benim için yağsınnnn :) Heryer bembeyaz oldu çok güsel ya. Sabah camın önünde çay içerken çok mutlu hissettim kendimi. Soğuk ve sıcak bir arada çok egzotik oluyor. Bir elim camda üşürken diğer elimi çay bardağında ısıttım. Tarifsiz bir duygu. Şimdi okuyanlar ''ne diyor bu yahu, abartmış'' da diyebilirler. (ama demeyin :)) Ben hisli, duygulu bir kişiliğim. Herşeyden mutlu olabilirim. Bak birden yine mutlu oldum. :) Ya bu arada günlerdir evdeyim. Haftasonu da eşimle evdeydik. Okul da tatil. Ben iyiden iyiye ev kuşu oldum. Biri beni kurtarsınn. Kendimi dışarılara atmak gezmek, denizi görmek, balık ekmek yemek istiyorum. Gerçi evde de sürekli birşeyler yiyorum. Yapacak birşey olmadığından ye, iç otur. Evde ne kadar, ne yapılabilirki? Her faliyetin içinde yemek var evde olunca. Ben de o durumdayım yani. Gün geçtikçe büyüyorum. Hatta kendime bebe bisküvisi bile aldım. Sütle muhteşem oluyor. :) hehehe Hayat ne kadar güsel değil mi? Bu arada aldığımız 9 kat adlı muzlu bisküvinin içinden böcek çıktı. :( Ama ilk paketini yedikten sonra 2.den çıktı. İlkinde var mıydı acaba? Sinir oldum uff. Bir keresinde de Amerika'da evde cips yiyordum bir baktım elimde karınca var ama minicikti. Yerde oturduğum için yerden üstüme çıktığını düşünmüştüm. Sonra gördüm ki cipsin içi karınca doluuuuuuuuu. Aman Allah'ımm. Bu ne kabus. Acaba onları da mı yedim ben? Ne olacak benim bu halim.

...çocuk mu? hayır hayır....

2008-02-06T14:48:00.000+02:00

Minik deve kardeşim tatil için bizde. Herşeyi o kadar çok soruyor ki hayatımın 10 yılı bitti 3 günde :) Çocuk milletii değil miiii. 3 gündür geziyoruz fakat eve gelince hiç gezmemiş gibi sıkıldım ben diyo. İnanamıyorum ya. Bu ne manyak yaşam, bu ne bohem ya. :))))))))))))) (Kübra'ya göderme) Şimdi içerde yemeğimin pişmesini bekliyor ki dışarı çıkalım. İki dk yerime oturamıyorum. Eridim 3 günde. Enerjisi de hiç bitmiyor. İlginç bu çocuk milleti yahu.

...ev işi neden bitmiyor?...

2008-01-31T13:40:00.000+02:00

Sabah 10 dan beri temizlik yapıyorum. Tam bitti diyorum bu sefer çamaşır makinesi durduğu için ötüyor. Oraya koşuyorum toplayıp asıyorum. Hemen arkasından yemek yapmam gerektiğini hatırlayıp mutfağa koşuyorum. Bir bakıyorum su bitmiş hemen arıyorum. Sonunda yine bitecek ama yaşamak için lazım işte. :) En sonunda oturuyorum tv yi açıyorummmm ve telefon çalıyor hemen fırlıyorum... Aman Allahım ne kadar zor kadınların işi. :) Tüm bunlarla kalsa iyi. Bir de akşamları sofra hazırla kaldır ardından çay, sonra meyve, kahve, su vs. gece boyu hizmet. Sitem ediyorum sanmayın sadece anlatıyorum. :) Herşeye rağmen yaşamak en önemlisi sağlıklı yaşamak herşeyden çok önemli. Bu gece rüyamda saçlarımın tutam tutam döküldüğünü, kanser olduğumu gördüm. Bunu düşünmek bile çok üzücü. Neyseki bir rüyaydı.
Sonunda oturdum çayım beni bekliyor. Biraz kitap okumak istiyorum. Aslında bugün Kadıköy'e gitmek istedim fakat görüldüğü gibi işler yeni bitti. Belki yarın gidebilirim. Belki yarından da yakın. :) Şu an bile çıkıp gidebilirim. :))

ben geldim

2008-01-25T12:53:00.000+02:00

Geldim, bakındım, gidiyorum.... Yazı yazasım hiç yok nedense. Uzun zamandır açmıyorum bile blogu. :( Bir ara uğrarım gene, şimdi gezmeye gidiyorum.

yaz yaz yaz en sona beniii

2008-01-13T19:38:00.000+02:00

Yazdan kalma bir gündeen. Ya da çölde çay filminden. Bir sahne var aklımda oyuncular sanki biziz mutsuzuz ikimiziz..... Yaz mı? Yaz mı? :) çok sevindirik oldum bi an. Yaz gelsin cıvıl cıvıl olalım yeniden. İçimden neler neler yazmak geliyor bir bilseniz. Son haftalarda bir çok şey yaşadım. Fakat anlatmayacağım :) burada kesiyorum bu yazıyı. Yaz hayalleri kurmaya gidiyorum. Sadece bugün çok güzel bir çift yazlık ayakkabı aldığımı söyleyebilirim. :) Belkide yaz sevincim bu yüzden depreşti. Ve son olarak size yazdan kalma balayı resmimi bırakıp kaçabilirim. (Abant) Ayakkabılar daha sonra :)

Ev hali, sıkıntı hali

2008-01-07T15:30:00.000+02:00

Çok sıkılıyorum. Bazen yapacak hiçbirşey bulamamak kendimi işe yaramaz hissettiriyor. Şu an ki halim de öyle. Her zamanki gibi tv'de işe yarayacak birşey yok. Yemek yap, evi temizle, kendine bak, uğraş...vs. ömür bunlarla geçmiyor işte. Bazen hep dünya için uğraştığımı düşünüyorum. İnsanoğlu ne garip. Hep kendimizi düşünmeye programlanmış gibi yaşıyoruz. Hayatı basit yaşamayı isterken nefislerimize, isteklerimize karşı koyamıyoruz. Nazım Hikmet'in o çok sevdiğim şiiri tam da anlatmak istediklerimi anlatıyor...

Basit yaşayacaksın
BASİT
mesela susayınca su içecek kadar Basit
Dört çıkacak,ikiyle ikiyi çarptığında.
Tek düğmesi olacak elindeki cihazın
Tek bir düğme,tek bir cümle gibi.
Sevince lafı dolandırmadan söylediğin "SENİ SEVİYORUM"
gibi
Basit bir öpücük yetecek sana.
Basit,sıcak bir öpücük ; ve o öpücükle dolacak tüm günlerin
tüm düşlerin.
O öpücük için yapacaksın hayatının kavgasını,Öpücük için
yiyeceksin
Hayatının dayağını.
Kabak çekirdeği verecek sana rakamların veremediği
mutluluğu.
El yazısıyla yazılmış eğri büğrü bir mektup olacak en
değerli kağıdın-hep yanında taşıdığın,atmaya kıyamadığın.
İki harekette giyiniverecek,iki harekette
soyunuvereceksin.
Kısacık olacak uyanman,ve yola çıkman arasında geçen
süre;
Kısacık olacak sıcacık kollara dolanman ve Kendin bile
anlatabilecek kendini.
Beklentilerin de basit olacak.
Kaf Dağının önünde bekleyecek mutluluklar
Bir ıslıkta bulabileceksin en uzun dostluk romanını;
Ya da bir damla göz yaşı yaşatacak sana en ucuz romanını.
Pankreasının sağlığına dua edeceksin kapatırken gözlerini.
Bir kaşarlı tost olacak aradığın nasıl oturacağını
bilemediğin safrada,
Parmakların en kıymetli çatalın,yine aynı parmaklar
çözecek en karmaşık
denklemleri.
Temizlik kokacak en pahalı parfümün
Saatin,sadece saati gösterecek,telefonunu sadece telefon
etmek için
kullanacaksın.
Küçük bir not defteri olacak "bilgini" en hızlı "sayan".
Basit yaşayacaksın basit.
Sanki yaşamın bir gün sona erecekmiş gibi basit...

ÇAY SİMİT VE PEYNİRLE
NAZIM HİKMET

Bir pazar günü daha bitmek üzere

2008-01-06T17:40:00.000+02:00

Bitmek üzere diyorum çünkü başlangıcını göremedik. Saat tam 14.27 de uyandık. :) Kendimizi uyumaya verdik. Defalarca uyanıp uyanıp saate bakmadan su içip yattım tekrar. Sanırım saat 15.30 gibide de kahvaltıdan kalktık. Öyle böyle derken dışarıyı görmeden akşam oldu. Arkadaşlarım aramış ulaşamamışlar. Nereden bilsinler o saatte uyuduğumu. Bu kadar uyumanın da bir açıklaması var tabi. Gece çok geç yattık. Saat 00.00 da taksime doğru çıkıp gezdik. Arabamızı ilk defa ben kullandım. Çok keyifliymiş otomatik vites yahu. Nasıl uğraşıyormuşuz 1000 defa vites değiştirmekle. İnsanlar hayatlarını zorlaştırmaktan başka birşey bilmiyorlar. :) Kettle varken çaydanlıkta su kaynatmak gibi birşey bu da. :p

Karlar düşer, düşer düşer ağlarım...

2008-01-04T18:45:00.000+02:00

...hep ismini, hep ismini anarımm... Diye devam eden bu şarkıyı hepiniz biliyorsunuzdur. Çok hoşuma gidiyor benim. İstanbul'a karlar düşer de ben söylemem mi bu şarkıyı hiç. Bakalım nasıl devam edecek. Ya da durup tekrar güneş mi açacak? İlerleyen günlerde rapor vermeye devam edeceğim. :) Ne de olsa meteoroloji müdürü kızıyım. Anlıyoruz. :)Şu an ilginçtir ki sol elimin serçe parmağı üşüyor. :)) Sadece o ama. Neyse bugün okula yeni dönem ders seçimlerimi yapmaya gittim. Koskoca ders ağacından sadece 1 tane ders alabildim. Dersimin ismi Cinsel Davranışlar. İlgili arkadaşlara duyurulur. Hepsini zamanında almışım ders kalmamış bana ya. Napıcam ben haftanın 6 günü. Gezicem mi hep? Olmazki ama hiç sevmem ben gezmeyi. :p Hemen yeni aktiviteler bulmalıyım kendime. Uzun zamandır evdeki dikiş makinamı alıp eskisi gibi değişik şeyler dikmek istiyordum. Belki bahane olur. Lİsede moda tasarımı ve tekstil okudugum için birşeyler biliyoruz yani. Çıkardığım kalıplar bile duruyor. Ya da sadece çizim yaparım. Slüetleri giydiririm. Maksat soğuk kış günlerini eğlenceli hale dönüştürmek. Soğuk kelimesi bana acı gibi geliyor bazen. Böyle biri üşüyünce sanki heryeri acıyormuş gibi hissediyorum. Kendimden biliyorum. :) Çorapsız bir hayat düşünmek benim için zor. Bir de sabah uyanınca hemen ayağımın altında terliklerim olmalı. Sandığın üzerinde de sabahlık ya da yün yeleğim. Çok seviyorum yün yeleklerimi. :) Eşim beni öyle görünce '' Nineemm benim'' diyor. Üşümek yaşlılara mahsus sanki. Üşüyorum işte. Üşüyorum, üşüyorsun, üşüyor, üşüyoruz, üşüyorsunuz, üşüyorlar. :) Herkes üşüyor çünkü kış geldi. Allah allah ya.

2007-12-31T23:45:00.000+02:00

Bu kediler nereye bakıyor acaba? :) Az sonra 2008 e giriyoruuzzz. Geleceğe umutla bakıyorum. Eşim de kendine saat bakıyor. :p Çok keyifliyiz şu an. Eşimle her anım güzel benim. Onun bir gülüşüne herşeyimi feda edebilirim. Yeni yıl umarım bizim ve tüm insanların hayallerinin gerçekleşeceği bir yıl olur. Ya herşey güzel hoş da birini çok özlüyorum. 3 yıldır hasretim dedeme. Bırakıp gitti beni. Geride ninemi hatıra bıraktı bize. Hani yazılarım da diyorum ya hep. '' Gitmek kolay da kalmak zor.'' Evet gerçekten öyle. Birilerine hasret kalmak, özlemek zor dostum zorrr... Bir de geri gelmeyeceğini biliyorsan hepten zor. Neyse ki ben onun yanına gideceğimi biliyorum. :)

Yeni yıl yeni araba

2007-12-28T15:44:00.000+02:00

Araba alıyoruzzz. Çok seviniyorum. Artık ehliyetim kimlik görevinden çıkıp gerçek kullanım alanına hizmet verecek. :) En kısa zamanda çok iyi bir sürücü olup erkek şoförlerin dilinden kurtulacağım. Cem Arslan'ı mutlaka duymuşsunuzdur. Kadınların trafikte olmaması gerektiğini savunan ve ehliyetlerini toplamak isteyen sevimli Best Fm Dj'lerinden. Geçenlerde eşimin iş yerine çekim için gelmişlerdi ve eşim hemen yanına hayranı olarak gidip beni aratmıştı. Açar açmaz ''Yapma bunu Elif. Yapmaa, alırım ehliyetini.'' diyen bir sesle karşılaştım. Fakat ben tanıyamadım. :)Rezillik diz boyu. Ama nereden bilebilirim ki Cem Arslan olduğunu. :)

Tatil keyfi

2007-12-23T22:39:00.000+02:00

Tatile o kadar dalmışım ki pc yi günlerdir açmıyorum. Geçen haftasonu eşimin kardeşi Nihancan geldi. Eski arkadaşım şimdiki görümcem. :) Bayrama kadar öyle böyle vakit geçirdik. Bayram için de Edirne'ye babaannelere gittik. Oradayken bir an İstanbul'u Dünya'nın en sıcak ülkesi olarak düşünmeye başladım. Temizlik hastası olan ben yüzümü yıkamak için bile emin olup olmadığımı düşündüm. Gerisini siz düşünün artık. Diğer taraftan babaannenin ''ye ye'' ısrarları beni psikolojik olarak kilo alıyormuşum hissine kaptırdı. Belkide aldım. :) Neyseki 2. günü akşam döndük. Fakat sobanın üzerindeki kızarmış ekmekler herşeye değerdi. Ya da el emeğiyle açılmış incecik baklavalar. Hala ağzım sulanıyor. Donma riskini atlatma nedenim baklavalardı sanırım. :)) Bugün bayram sona erdi. Ama bizim tatilimiz hala devam ediyor. Eşim 1 hafa daha izinli. Benimse sınavlarım çoktan bitti. Yeni dönem için haber bekliyorum. Bu hafa içi bana direksiyon dersi verecek. Aslında 2,3 saat önce evden çıktık çalışmaya gidiyorduk ki arabamız çalışmadı. :( Araba bir türlü ateşleme yapmadı. Sabah bakıcaz artık çaresine. O kadar da hazırlanmıştım. Neyse çıkmışken arabasız birşeyler yapalım dedik. Cevahire yemek yemeğe gittik. O muhteşem soslu makarnalardan yedik. Üzerine bir de parmesanlı mısır aldık. Ohh. İşimiz ne, ancak yiyelim. :) Ağzımız hiç boş kalmasın. Şimdi de çay içiyoruz. Bu arada eşimin öğrencisi oldum. Benimle ingilizce paratik yapıyor. Onun gibi konuşmak istiyorum. Şimdilik iyi gidiyor. Eskisi gibi akıcı konuşabilmek için zorlamam lazım kendimi. Bunun için de evde zaman zaman ingilizce konuşuyoruz. Çok keyifli ve komik oluyor. Kızacağım zaman ingilizcesini unutuyorum ya da birşey isteyeceğim zaman, yarısını türkçe söylüyorum sonra o ingilizce olarak düzeltiyor. Yani anlaşıyoruz. Onu resimlerinin dışında canlı olarak ilk gördüğümde, tam karşımdaki koltukta oturuyordu. Çok iyi ingilizce konuşuyordu. Benim yanımdaki hanımla konuşurken arada bir kızarıyordu ama olsun o kadar. Ne enteresan günlerdi ya. Neyse başlamayayım anlatmaya. Amerika'da çektiğimiz resimlerle dolu olan fotoğraf makinamı kaybeden Mustafa'ya da buradan tepkilerimi yolluyorum. :p (eşimin kardeşi)

BEN SENDEN ÖNCE ÖLMEK İSTERİM

2007-12-15T14:04:00.000+02:00

Ben
senden önce ölmek isterim.
Gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisi mi, beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
ki içinde beni görebilesin.
Fedakarlığımı anlıyorsun
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
Ve toz oluyorum
yaşıyorum yanında senin.
Sonra, sen de ölünce
kavanozuma gelirsin.
Ve orada beraber yaşarız
külümün içinde külün
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasız bir torun
bizi oradan atana kadar...
Ama biz
o zamana kadar
o kadar
karışacağız
ki birbirimize,
atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz
yan yana düşecek.
Toparağa beraber dalacağız.
Ve bir gün yabani bir çiçek
bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse
sapında muhakkak
iki çiçek açacak:
biri sen
biri de ben.
Ben daha ölümü düşünmüyorum.
Ben daha bir çocuk doğuracağım.
Hayat taşıyor içimden.
Kaynıyor kanım.
Yaşayacağım, ama, çok, pek çok,
ama senle beraber.
Ama ölüm de korkutmuyor beni.
Yalnız pek sevimsiz buluyorum
bizim cenaze şeklini.
Ben ölünceye kadar da
bu düzelir herhalde...

NAZIM HİKMET

Çiçekçi geldi haanım

2007-12-14T14:24:00.000+02:00

Az evvel elinde çiçeklerle hoş bir bayan geldi kapıma. Eşcagızım sabah beni kırdıgını anlamış ve bunu sonlandırmak istemiş galiba. O da biliyor bu hayatınbensiz çekilmez olduğunu. :)

Hac yolculuğu bir başka

2007-12-12T16:22:00.000+02:00

Dün kayınvalidem ve kayınpederimi Hac için uğurladık. Onca insan havaalanına birikmiş heyecanlı gözlerle etrafı izliyordu. Genç, yaşlı, çoluk çocuk hacı adayları her biri bir köşede saatlerin geçmesini bekliyorlardı. Sanki diğer insanlardan farklı olarak herbirinin yüzüne nur inmiş gibiydi. Canım öyle çok gitmek istedi ki hüzünlendim birden. Allah bizlere de nasip eylesin inşaallah. Amerika'dan geldiğimden beri herkesi biryerlere uğurladım, kalan hep ben oldum. Eşimi 2 kez Amerika'ya yolladım, askere yolladım vs. herkes biryerlere gitti hep. Kalan ben oldum. Ben giderken hiç zor gelmemişti. Gitmek kolay da, beklemek zor galiba. Evlendim ailemi bırakıp gittim. Bu sefer gitmek zor geldi. Her ayrılık zor sanırım. Neyse geçelim bu ayrılık konusunu yoksa ağlarım ben.
Sabahın ilk ışıklarında eve döndük. Arabayı bırakınca eve biraz yürüdük. Sokak hem sessiz, huzurlu hem ürperticiydi. Fırınlar açılmıştı. Kaçar mı benden hiç. Hemen bir ekmek aldık eve girene kadar kopara kopara yedik. O kadar leziz o kadar tatlı geldi ki o ekmek. Akşam oldu neredeyse ben hala birşey yemedim. İnsan demekki herşeyden mutlu olabiliyor. Yaşasın yaşamak ne güzel şey. Yaşasın yaşamak.:)

Gece Misafirleri

2007-12-11T13:22:00.000+02:00

Dün akşam diyemeyeceğim çünkü dün gece çaya misafirlerimiz vardı. Ancak 22.30 da geldiklerinden :p Eşimle ortak arkadaşlarımız Diler ve İsa. 1 sene önce Bandırma'dan gelin geldi İstanbul'umuza. Önceleri Bandırma Bandırma diye üzülürken, şimdilerde İstanbul aşığı olarak yaşamaya devam ediyor. Uzun zamandır görüşemiyorduk. En son hep beraber Ortaköy'de eşlerimizi ekonomik krize sokmuş bir daha dışarıya çıkmama kararı almıştık. Gerçi ondan önce de bir akşam vakti sinemaya gitmiş, ne bulursak yemiş yine dışarıya çıkmama kararı almıştık. :) Eşlerimiz çok iyi insanlar ya. Mesela birtane çocukluk arkadaşım var Nazlı Berra'nın anneciği. Onun da eşi çok iyi bir insan. Ne şanslı kişiliklermişiz yahuu. Neyse işte dün ailece çok keyifli saatler geçirdik. Çok güzel bir tatlı yaptım. Çayın yanında çok güzel oluyor. Bu arada bu tatlıyı canım arkadaşım Kübracan'a da yapıp götürücem inş. Yazık ona bebekle uğraşmaktan mutfağa giremiyormuş. Neyse hoş beşden sonra haftaya buluşmak üzere arkadaşlarımızı uğurladık. Tabi yine evde buluşur birşeyler yaparız diye. :) (şimdilik)

http://www.portakalagaci.com/oburcuk/2006/05/yeil_mercimekli.html İncirli Tatlımız

Kardeşceğizimm

2007-12-11T13:03:00.000+02:00

Bir tanecik kardeşim var benim. Bir de ben varım. Bir de annem, bir de babam, tabi bir de canım ninem var. Rahmetli olmuş nur yüzlü dedeciğim vardı bir de. Şimdi bir tanecik de eşim var. O sonradan eklenedi bize. :) Canım benim tabiki yerin ayrı. Birden kardeşimi özledim nedense. Uzun süredir göremiyorum. Eldiven istemişti benden aldım fakat hala veremedim. Yanyana yaşarken farkında olmuyoruz sevdiklerimizin galiba. Ama şimdi daha bir düşkün oldum kardeşime. Her an aklımda. Buzdolabının üzerinde en yakışıklı haliyle bana bakıyor. Aile olmak ne güzel bir duygu. Bir de gidenler geri gelse ne güzel olur. Ah ahhh..
Bu haftasonu beyaz pastasını alıp görmeye gidecegim bana benzeyen kardeşimi. :)

Hamaratlık belası

2007-12-10T16:10:00.000+02:00

Mutfaktan mis gibi kokular geliyor. Ellerim dert görmesin. Biber dolması pişiriyorum.:p Sabah erkenden güne başladık yine. Haftanın ilk günü de tuhaf oluyor. Haftasonunun tüm dağınıklığıyla karşı karşıya kalmak hiç hoşuma gitmiyor. Okunmuş gazeteler, su bardakları vs. ortalıkta oluyor. Neyseki herşeyi hallettim oturuyorum şimdi. Aslında ders çalışmam lazım, perşembe finaller var ama bir türlü başlayamıyorum. Birşeylere başlamak hep zor geliyor bana. Başladıktan sonrası daha keyifli oluyor. Az evvel camdan baktım derin derin nefes aldım. Tam karşımızda bahçeli bir ev var ve bir teyze ben ne zaman çıksam orada oluyor. Her zaman bir ilere bir geri yürüyor uzun balkonunda. Arada bana bakıyor ama ben çaktırmadan izliyorum onu. Bugün bana el salladı oradan ama ben anlayamadım bana mı bir başkasına mı olduğunu. Ben de el salladım. Öyle bir şey yaşadık işte. Burada hiç komşumuz yok. Daha doğrusu apartmanda bizden başka yaşayan var mı onu bile bilmiyoruz. Sadece apartman görevlisini görüyoruz o kadar. Ama bu ev ilk gözağrım. Tabiki çocukluğumun geçtiği ev ayrı bir duygu hissettiriyor. Fakat buraya gelinliğimle girdim, her köşesini ben temizledim. İstediğim gibi yerleştirdim. Sanki yıllardır burada yaşıyormuş gibi hissediyorum. İnsan heryere kolay alışamıyor. Ama kendi yuvası olunca çok seviliyor demekki...

Gece kuşu

2007-12-09T23:53:00.000+02:00

Çekirdek yiyorum şu an ne alakaysa bu saatte. Demek insanlar can sıkıntısıyla ne yapacaklarını şaşırabiliyorlar. Tek elimle yazıyorum bir avcum çekirdek dolu. :) Eşimin kardeşi geldi bu gece buradalar, ben de sıkılıp odama geldim. Nazlıcan'ın annesiyle internette oyun oynadık biraz. Malum bebek olunca bu saatte uyumamak normal onlar için. Ya ben sıkılırım herhalde çocuktan. Off. Rahatının içine birden geliyor ne uyku kalıyor ne rahat. Zırt zırt anlamsızca ağlamalar falan. Gerçi bir insan yetiştirmek çok güzel olsa gerek. 0-3 yaş arası çocugun kişilik gelişiminde çok önemli mesela. Tuvalet eğitimi bile gelecek yaşantıyı etkileyebiliyor. Bunu ilk öğrendiğimde ''Hadi canım.'' demek gelmişti içimden hocaya. O yaşta anlamaz dediğimiz herşeyi sünger gibi emiyorlarmış meğerse. Vakti zamanı geldiğinde ben de anne olabilicem belki. Farklı duygular olsa gerek. Ama nedense büyümek istememe gibi bir takıntım var ve bu yüzden hep aynı yaşta kalmak istiyorum. Neyse yarın devam ederiz cocom geldi ben gider.

Haftasonu

2007-12-08T22:35:00.000+02:00

Şundan emin oldum ki İstanbul'da bir yerden bir yere gitmek kadar zor birşey yokmuş.
Haftasonum rezil oldu. Çocukluk arkadaşımın bebeğinin mevlütüne gittiğimde çoktan bitmiş ve yemek faslına geçilmişti. Gerçi yollarda perişan olduğumdan çok acıkmıştım. Mevlüt dinleyecek halim de kalmamıştı zaten. :) Yol toplam 5 saat sürdüğünden evde çok vakit geçiremedim ama minik Nazlı Berra kızın bol bol resimlerini çektim. Hemen resimlerden birini de yayınladım. Şimdi evdeyim. Var mısın? Yok musun? yarışmasını izliyoruz. Ayaklarımı uzattım dinleniyorum. Eşim ıhlamurunu içiyor. Yanında bal da var tabi. Yazık ona köh köh öksürüyor. :( 2 gündür yemek yaptırmıyor, pizzayla besleniyoruz. Bu arada yarışmacı 76000 ytl ye varım dedi. :p Oy oy hayatta herşeye varız da farkında değiliz. Neyse. Burnum üşüdü. Uykum gelmeye başlıyor. Yarın 12 hatta 1' e kadar uyumayı düşünüyorum. Bütün haftanın yorgunluğu çatır çatır çıksın.

Bugün yarındı, dün de bugündü...

2007-12-08T02:08:00.000+02:00

Bu sabah üstüste çalan alarmlarla günümüze başladık. Yapılacak onca iş beni beklerken uyumak olmazdı. Çayımı gazete okurken içmek, bi yandan da eşimin akşam ''Gazete yine dagılmış.'' derkenki yüz ifadesini merak etmek ayrı bi keyif benim için. Aslında erken uyanmamam lazım çünkü akşam erkenden uykum geliyor sonra uykum var uykum var diye diye eşcagızımın başını yiyorum. Biraz gıcık mıyım ne? :) He bide buz gibi havalarda 5 sn. bile olsa camı acıp derin derin nefes almayı çok seviyorum. ''Yaşamak çok güzel yahuu.'' diyorum içimden. Tavsiye ediyorum bence bunu hep yapın. Hayatı bir yerinden hep yakalamak lazım. Havadan, sudan bile. Hayatı yakaladığım en güzel an 1 Ekim 2005 tarihiydi. Hekesin hayatında mutlaka en özel sayılabilelecek bir an vardır. Eşimi 2 gün önce Winsconsin, Milwaukee'de görmüştüm. Ve 2. günün sonunda yani 1 Ekim 2005 Chicago'da bir benzin istasyonunda evlenme teklifi aldım. Hiç düşünmeden evet dedim. Şaka gibi di mi? O gece ayrılırken yani geri dönmek zorunda oldugu için gece kapının önüne gelmişti. Tabiki sarılmadan öylece vedalaşmıştık. Evlenme kararı almış iki yabancıydık. :) Şu an nasıl gülüyorum inanamazsınız. Hayat erkenden kapımı çalmıştı. Bu yüzden eşime Hayat diye hitap ediyorum Şimdi evliyiz. 7 gün sonra 4 ay olacak. İşte böyle. Evlilik Hayat'la öyle keyifli, öyle güzelki. Mesela bu sabah alarmlar çaldı çaldı, sonra ben kalkamadım bir türlü ve alarmı iptal ettim. :) Uyuyakalmışız haliyle ve birden fırladım ''Hayattt saat kaç oldu uyan.'' dedim. Normalde yalvar yakar radyo sesleriyle uyandırmaya alışkın olduğum eşim korkup koşarak banyoya gitti ve 10 dk sonra kapıda hazır oldu.:) Onu öyle izlerken hem komik hissettim hem de alarmı benim iptal ettiğimi bilse ne der acaba diye düşündüm ki birazdan burayı okuduğunda öğrenmiş olacak. Bir de her sabah camdan onun yılmadan usanmadan 10 dk'lık yola gitmek için 45 dk taksi bekleyişini izlemeyi çok seviyorum. Ve her taksi geldiğinde binerken hemen başını kaldırıp bana mutlaka bakması çok hoşuma gidiyo. Şimdiye kadar sadece 1 defa bakmamıştı. Sebebi onu sinir etmiş olmamdı itiraf ediyorum o hep haklı oluyo çünkü ben uyuzluk yapıyorum. Şimdilik bu kadar. Yemekleri ısıtmaya gidiyorum zil çalar birazdan.